"güneş buluttan sıyrılırken, gökkuşağının renkleri koleranın damlarında sevişti.çan sesleri, ezan sesi hafiif esrar kokusuna karışıp gökyüzünü kapladı.imparatorlar cıgaralarından babacasına çektikleri dumanı üflerken,adam mickiewicz'in şair ruhu dumana tutunup yüz yıllık müzesinden kalkarak kilisenin ıstavrozuna kondu.ağır ablalar esrarı daha kallavi çekebilmek için zıvanalar hazırlamaktaydı..."




[center>
[/center>





[size=3>savrulurken raconun kırmızı pelerini o zarif öfkeye,
zaman ki sana hasta olmuş, incelikli haytasın,
raksederken mahallenin maşallahı-eyvallahı,
güzelleş be oğluuum şimdilik ölümüne kadar hayattasın.[/size>

şimdilik...ölümüne kadar hayattasın.




salih : “nasıl söyleyim bilmiyorum, tapıyorum sana hastayım”

tina : “ kalbimi çaldın pezevenk çocuk, ölümüne tav oldum sana”


[right>[/right>

[right>"..alem göt oldu bee salih!.."[/right>