Belli amaç doğrultusunda uğraş verirken, bu uğraş, nesnel koşullar ve olanaklar çerçevesinde ilerlemesi gerekir. Koşulları ve olanakları zorlayıp, hatta farklıymış gibi düşünüp, uğraşı başka evrelere taşımak, talepleri veya gücü zorlamak aşırıya kaçmak olarak nitelendirilir.
Başka bir deyişle; "işi ifrada vardırmak".

Aşırılığın temelinde sadece amaca bir an önce ulaşmak mı vardır, yoksa başarısız olma kaygısının verdiği bir panikleme mi?

Veya, aşırılık hastalığının başka ne gibi nedenleri vardır?

Bilimsel olan nedenleri bilmiyorum. Ama şöyle şeyler söyleyebilirim gene de;

- Kendisine meydan okuyor olabilir. "Sınırım nedir"i test ediyor olabilir. Bu fena bir şey değil.

- Mükemmelliyetçiyim deyip (kılıf bu), altından kalkamayacağı işlere girerek, kendini cezalandırıyor olabilir. Ki bu ceza, sonradan, büyük ihtimalle, çevresindeki insanlara yönelecektir. Öfke olarak.  "Senin yüzünden bunu istediğim gibi yapamadım". Sonradan da, "çok uğraşıyorum ama insanlar yüzünden başaramıyorum" diyecektir. Ya da "Ben başarılıyım onlar değil". Bu fena bir şey. Yazık hatta.

- "Ben"liğini, varoluşunun ispatını anca böyle hissediyordur. Normal seyir, onu duygusuz, ruhsuz, tepkisiz ... yapıyordur. Ama aşırılık, kendine getiriyordur. Hafif bir duygulanım bozukluğu vakası olabilir. Bu fena mı değil mi emin olamadım.

- e. Hiçbiri. Bizde "kurtlu" diye bir tabir var. Hayatta oturamazlar. Mutlaka bir işle meşgul olmalılar. Çevrelerinin, derleyicisi, toparlayıcısı, organizatörü, koordinatörü, anne / baba kılıklısı şeklindedirler. O gelince, herkeste bir canlanma olur. Neşe, enerji saçan depolardır. Her çevreye lazım. Yoksa etrafımız uyuz insanlardan geçilmez. Tanrının bir lütfu bunlar bize.
Bu çok şahane bir şey.

ben aşırılık deyince sanırım bu yazılanları çıkartmadım ..belki eğlencenin aşırılığı yada üzüntünün aşırılığı ..eşik seviyesinin üzerine çıkan yaşayış biçimleri geldi aklıma ilk,, ben kendi adıma düşünürsem sanırım eksikliklerimi kaçarak kapatmak adına çoğu bana iyi gelen şeyde aşırılığa kaçıyorum,,apar topar yaşayıp dinginleşince farkına varılıyor :)

ifrat(aşırılık) ve tefrit(hafife almak)Uçlarda olmayı simgeler,ham olan insan davranışlarıdır bunlar,olgun bir insan her zaman itidal üzere hareket eder,bu davranışın altında kendisini ıspatlamak,hayatta yer edinmek ve adından söz ettirmek gibi istekler yatabilir nitekim daha çok gençlerde görüyoruz bu davranış şeklini,savundukları ideolojide yahut davranışlarında kendilerinden yaşlı olanlara göre daha ateşli,aşırı bir yol izlerler.

Soğuk savaş dönemi ideolojik bakımdan, aşırılığa verilecek en iyi örneklerdendir belkide,bu dönemde gençliğimizin bu durumundan faydalanılmadımı?Bir gurup gençliğimiz sovyetlerin uydusu olmayız diye kurtarmak istedikleri toplumun fertlerine karşı savaş ilan ettiler,diğer bir gurup gençliğimiz ABD ye uşak olamayız tam bağımsız türkiye istiyoruz diyerek kurtarmak istedikleri toplum fertlerine karşı savaş açtılar ve onlar tertemiz düşüncelerinin kurbanı oldular, farkında olmadan her iki gurup ta aşırılık konusunda uydulardan destek aldılar,kurtarmak istedikleri toplumun fertlerini öldürdüler,kim kazandı?Hiç kimse 15 20 yaşlarında tertemiz gençelerin ölümünden başka ne gördük?

Aşırılık hiç bir zaman huzur getirmemiştir ne bireysel olarak ne toplumsal olarak,dinde,ideolojide,davranışta,ahlakta vs aşırılık insanın olgunlaşmasını erteler hatta imkansızlaştırır,bu davranış insanı tek doğru benim başka doğru yok diye düşündürerek onun kendi hatalarını görmesini ve gerçek doğru yolu bulmasını engeller.Uçta oluşundan arada olup bitenleri kaçırır,biri sadece yeri görür yerden ibaret zanneder hayatı, diğeri ise gökyüzü görerek hayatın sadece bulutlardan ve uçan kuşlardan ibaret olduğunu zaneder, oysa vasatı tercih eden olgun insanlar her yeri gözlemleyebilme kabiliyetine sahiptir,görüş alanı geniştir ve kendi hatalarını anlıyabilme ve empati kurabilme yeteneği gelişmiştir yani özetle itidal üzere olan insan kamil insandır...

Aşırılık hastalığından kurtulmanın yolları nelerdir peki ? ben düşündüğüm zaman sanırım ruhsal açıdan zemini sağlam hazırlamak gerekir  :-\ buda çok zor ..

^^Aşırılık hiç bir zaman huzur getirmemiştir ^^ buna sonuna kadar katılıyorum ..^^ben kendi adıma düşünürsem sanırım eksikliklerimi kaçarak kapatmak adına çoğu bana iyi gelen şeyde aşırılığa kaçıyorum,,apar topar yaşayıp dinginleşince farkına varılıyor ^^ burda bunu ifade ettim sanırım , ancak o kaba gürültü gidince hesaplaşmaların başlıyor..

aşırılığa hastalık demek de aşırılık olabilir

author=MrsBrown link=topic=48819.msg415412#msg415412 date=1216881159>

- Kendisine meydan okuyor olabilir. "Sınırım nedir"i test ediyor olabilir. Bu fena bir şey değil.



İyi niyetli bir yorum. :)

author=MrsBrown link=topic=48819.msg415412#msg415412 date=1216881159>
- Mükemmelliyetçiyim deyip (kılıf bu), altından kalkamayacağı işlere girerek, kendini cezalandırıyor olabilir. Ki bu ceza, sonradan, büyük ihtimalle, çevresindeki insanlara yönelecektir. Öfke olarak.  "Senin yüzünden bunu istediğim gibi yapamadım". Sonradan da, "çok uğraşıyorum ama insanlar yüzünden başaramıyorum" diyecektir. Ya da "Ben başarılıyım onlar değil". Bu fena bir şey. Yazık hatta.

- "Ben"liğini, varoluşunun ispatını anca böyle hissediyordur. Normal seyir, onu duygusuz, ruhsuz, tepkisiz ... yapıyordur. Ama aşırılık, kendine getiriyordur. Hafif bir duygulanım bozukluğu vakası olabilir. Bu fena mı değil mi emin olamadım.



Bence iki durumda da hastalık var. :(

author=MrsBrown link=topic=48819.msg415412#msg415412 date=1216881159>
- e. Hiçbiri. Bizde "kurtlu" diye bir tabir var. Hayatta oturamazlar. Mutlaka bir işle meşgul olmalılar. Çevrelerinin, derleyicisi, toparlayıcısı, organizatörü, koordinatörü, anne / baba kılıklısı şeklindedirler. O gelince, herkeste bir canlanma olur. Neşe, enerji saçan depolardır. Her çevreye lazım. Yoksa etrafımız uyuz insanlardan geçilmez. Tanrının bir lütfu bunlar bize.
Bu çok şahane bir şey.



Rahmetli teyzemi hatırladım, zararsız bir tezcanlılık... :)

author=zeynep_r link=topic=48819.msg415420#msg415420 date=1216883995>
ben aşırılık deyince sanırım bu yazılanları çıkartmadım ..belki eğlencenin aşırılığı yada üzüntünün aşırılığı ..eşik seviyesinin üzerine çıkan yaşayış biçimleri geldi aklıma ilk,, ben kendi adıma düşünürsem sanırım eksikliklerimi kaçarak kapatmak adına çoğu bana iyi gelen şeyde aşırılığa kaçıyorum,,apar topar yaşayıp dinginleşince farkına varılıyor :)


Aşırılık yelpazesi o kadar geniş ki; eve ayakkabı sokmamaktan başlayın, 30 genç adamla, "yarın devrim yapıyoruz" demeye kadar vardırın. Yaşadıkça tanışıyorsunuz... :)

author=gobilibozo link=topic=48819.msg415427#msg415427 date=1216884859>
Aşırılık hiç bir zaman huzur getirmemiştir ne bireysel olarak ne toplumsal olarak,dinde,ideolojide,davranışta,ahlakta vs aşırılık insanın olgunlaşmasını erteler hatta imkansızlaştırır,bu davranış insanı tek doğru benim başka doğru yok diye düşündürerek onun kendi hatalarını görmesini ve gerçek doğru yolu bulmasını engeller.Uçta oluşundan arada olup bitenleri kaçırır,biri sadece yeri görür yerden ibaret zanneder hayatı, diğeri ise gökyüzü görerek hayatın sadece bulutlardan ve uçan kuşlardan ibaret olduğunu zaneder, oysa vasatı tercih eden olgun insanlar her yeri gözlemleyebilme kabiliyetine sahiptir,görüş alanı geniştir ve kendi hatalarını anlıyabilme ve empati kurabilme yeteneği gelişmiştir yani özetle itidal üzere olan insan kamil insandır...


Toplumsal ve siysal hayatta aşırılığın sonuçları çok ağır oluyor.

author=zeynep_r link=topic=48819.msg415445#msg415445 date=1216890134>
Aşırılık hastalığından kurtulmanın yolları nelerdir peki ? ben düşündüğüm zaman sanırım ruhsal açıdan zemini sağlam hazırlamak gerekir  :-\ buda çok zor ..



Yapılan işlerle, koşullar doğru değerlendirmeli, ulaşalıbilecek en fazla veriyi kullanmalı. Günlkü hayatta ise yaşamın gerçeklerini doğru tesbit edip, ileri hamlenin büyüklüğü buna göre hesaplanmalı.
Geçilemeyecek çıtadan atlamaya kalışmak aşırılıktır. Oysa o çıtanın ancak altından geçilecektir.

author=UGraSHAMAN link=topic=48819.msg415460#msg415460 date=1216893724>
aşırılığa hastalık demek de aşırılık olabilir


Sonuçlarından felaket çıkabilecek şeylere hastalık demek çok da aşırılık olmamalıdır. Hatta toplumsal boyutları bile varken... :)

Aşırılık denen kavramın içinde örtük olarak bir normu dayatma tavrı norma uygun olmayanı meşru görmeme durumu var. Geçenlerde gazetelerde yazıyordu Uşak'da elele gezerken linç edilmek isteyen bir genç çift hakkında. Burada nedir aşırı, yolları tutucu ve faşizan bir mahalleye düşen talihsiz genç sevgililer mi yoksa onları sopalarla linç etmeye kalkan faşizan yurttaşlar mı?

^^Burada nedir aşırı, yolları tutucu ve faşizan bir mahalleye düşen talihsiz genç sevgililer mi yoksa onları sopalarla linç etmeye kalkan faşizan yurttaşlar mı?^^

bunu bize göre karar verdiğimizde bi aşırılık gibi görünsede ,,linç eden  insanların bilinç düzeyinde kendilerini haklı çıkartacak sebebleR bile olabilir, yani bu onlara göre yapılması gereken bi tavır aşırılık değil

kesinlikle...bir ideolojiye tutunmuş olanlar fikirlerinde aşırılık bulunduğunu kabul etmeyecektir. aşırılık kavramı basbayağı merkeze iteleyen temel kuvvettir. ve de faşizmin en korkunç haline merkeze eriştiğinde büründüğü/bürüneceği unutulmamalıdır.
aşırılık kavramının bariz nedenlerle dar oluşu sonuç olarak gerçeğin algılanmasında hatalara yol açacaktır. aynı zamanda bu kavram bir tercih kapısı aralamaktadır: kontra-aşırılık? çıkış noktasıyla kendisini merkezden dışlayan. açıkçası hastalık sayılabilecek tek aşırılık bu olabilir. yabancı, mekanizmanın doğal düşmanı ve en sonunda kendi düşmanı. aynı zamanda örneğin faşizmin iyiliği veya kötülüğünden önce şekilleniyor. gerçeğin (normal olanın) kurgulanması ardından fantazi öğeleri olarak aşırılıklardan farkı, fantazi öğeleri olarak aşırılıkların gerçeğin yeniden kurgulanmasında kullanılması. ölü, karanlık korkutlar değil, yaratıcı tanrılar. saçtıkları karanlıkta yüzen kendi kendini aklamış abartıların etrafında birlik olmuş sinekler uğramayacaktır onlara.

aşırılık gibi subjektif kavramlar için nicel limitler belirlenemez. dolayısıyla aşırılık ancak limitleri belli olan kavramlar için kullanılabilir. aşırı hız, aşırı uyku vs.
diğer soyut kavramlar için aşırı nitlemesi yapmak zaten başta hata olur. bu nedenle tartışmayı limitleri belirlenmiş kavramlar üzerinde özel olarak yapmak doğrudur. gerisi laf kalabalığıdır.

aşırı kavramı, norm koyucuların işini gördüğünden iktidar tezgahıdır. kullananlara karşı dikkatli olunmalıdır.

Soyut kavramların limiti neden olmasın?Somut dediğimiz kavramlar çoğu zaman soyut kavramların dışa vurumu değilmidir?Aşırı hıza sebep olan şey nedir?Yani soyut kavramlarında limiti vardır kelime.

limitleri kati olarak belli soyut kavramlara örnek verir misin ?

Kat'i olarak demiyeyim fakat şöyle açıklayayım,soyut kavramlarında kendine has bir ölçüsü vardır,sevgi mesela,insanın içinde bulunan sevgi potansiyelinin tamamını bir kişiye harcaması aşırılıktır,ona fazla anlamlar yüklemesi,hatalarını kusurlarını göremiyecek kadar yüceltmesi olabilir,öfke aynı şekilde,yerinde ve dozunda olması şart,inanç keza aynı şekilde aşırısı sapıklığa götürür...

dediğin şeylerin bırak kati sınırlarının olması üç aşağı beş yukarı bile ortak limitleri belli değildir. kişiye, zamana, kültüre, yaşa, cinsiyete, coğrafyaya, eğitime, şartlara göre limitler değişebilir.

Bilimsel olarak bu kavramların aşırı durumları açıklanmıştır her birinin aşırısı bir hastalık olarak nitelendirilmiştir,korkunun,üzüntünün,öfkenin,kıskançlığın vs hepsinin aşırı hali psikolojide bir rahatsızlık olarak açıklanmıştır,evet gözle görülebilir bir limiti yoktur fakat adı üstünde soyut kavramıt soyut limiti olur,dediğin gibi yere zamana kişiye ve kişinin kaldırma gücüne göre değişim arzedebilir bu bir snırın olmayışını göstermez,bu durumda aşırılık halini nasıl analiz edebiliriz?İçe dönerek ve iyi bir gözlem yaparak içinde bulunduğu hal şayet kişide rahatsızlık meydana getiriyorsa aklını ve kalbini fazlaca meşgul ediyorsa ve bu meşguliyet ona zarar vermeye başlamışsa limiti aşmış ve kafayı yemek üzere demektir :P

bak işte dediğimi onaylayan sözler bunlar. limit aşımı kişiye vs. ye göre değişebilir ve limitleri belli değildir.

birine "aşırılık hastalığı" ile teşhis koyabilmek için öznel duruma göre yorum yapılabilir. yani o kişinin içinde bulunduğu şartlar vs yi hesap ederek özel teşhis konulmalıdır. yoksa tüm psikolojik sorunlar bilgisayara girilen verilerle çözülebilirdi.

Insanin kendini, kendine ipat etme cabasi olabilir, uzun sureli kendine kapaniklik durumundan siyrilma sancisi seklinde yansiyabilir, bazi insanlar mutedil yasamayi sevmez, uclarda yasamak onlar icin ayri bir lezzet olabilir, fazla beyin yikanmasina maruz kalinisi insani asiri yapabilir veya bir insana, alisilmis birseye baglilik katbetme korkusu ile  insani asiri olmaya itebilir, nedenleri uzatmak mumkun sanirim...

Ama tum bunlarin temelinde, geneli icerir sekilde hastalik diyemeyiz.