Değişir rüzgarın yönü
Solar ansızın yapraklar;
Şaşırır yolunu denizde gemi
Boşuna bir liman arar;
Gülüşü bir yabancının
Çalmıştır senden sevdiğini;
İçinde biriken zehir
Sadece kendini öldürecektir;
Ölümdür yaşanan tek başına
Aşk iki kişiliktir.

Bir anı bile kalmamıştır
Geceler boyu sevişmelerden;
Binlerce yıl uzaklardadır
Binlerce kez dokunduğun ten;
Yazabileceğin şiirler
Çoktan yazılıp bitmiştir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

Avutamaz olur artık
Seni bildiğin şarkılar;
Boşanır keder zincirlerinden
Sular tersin tersin akar;
Bir hançer gibi çeksen de sevgini
Onu ancak öldürmeye yarar:
Uçarı kuşu sevdanın
Alıp başını gitmiştir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

Yitik bir ezgisin sadece,
Tüketilmiş ve düşmüş, gözden.
Düşlerinde bir çocuk hıçkırır
Gece camlara sürtünürken;
Çünkü hiç bir kelebek
Tek başına yaşayamaz sevdasını,
Severken hiçbir böcek
Hiç bir kuş yalnız değildir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

  Ataol BEHRAM

Şiir seviyoruz. Ama bazen, öyle şeyler yazıyor ki bu şairler, öyle şeylere öyle acayip anlamlar yüklüyorlar ki, insan, yaşadığı şeyden şüphe duymaya başlıyor. "yav işte gerçek bu. İspatı da kanımla canımla benim, niye anlamıyorsun" diyesi geliyor insanın.

Ben mi yanılıyorum şairler mi sorusuna cevap genellikle "ben"dir ama bu başlığın bahsettiği konuda şahane çuvallamış şair.

Eğer yanlış anlamadıysam, aşkı var eden reaksiyonların aşık olan kişiden bağımsız aşık olan kişiyle ilgili olduğunu savunuyorsun mrsbrown.

ben bu konuda şair gibi düşünüyorum. Bence aşk, aşık olunan kişyle anlam kazanır. Her aşk yeni hisler yaratır insanda. ve aşk bir ışık gibi sevgilinin yüzüne çarparak yansır bize gördüklerimizi.

İlk tepkimeler, aşık olunan kişiyle alakalı evet. İçimiz akıyor, karnımız titriyor...Ama sonrası, aşık olunan kişiden bağımsız.
Aşk, sadece aşıkla devam edebiliyor. Aşka ya da aşık olunana verdiğimiz anlamlar hep kendimizle ilgili. Bir çeşit, kendimizi yüceltme, kendimizi aklama.

Bunların devamı için, ille de iki kişi gerekmiyor. Başta gereken o ikinci kişi, sonradan "kendi" olduğu biçimde yer almıyor aşkta. Aşık' ın onu gördüğü biçimde yer alıyor. Bu durumda, olmaması daha hayırlı bile diyebilirim.

gibi.

Ama şahsi tercihim , çok ölüp bitmeden hemen ilişki kurmak. Yoksa kafanda anlamlar yükleyip, onu acayip üstün bir yaratık olarak görmeye başlıyorsun. Bir süre sonra da "O"na gerek kalmıyor, kendi kendine hayal edip, sonunda da kendi kendini hayal kırıklığına uğratıyorsun. Hisler güzel ve benzersiz elbet ama zamanımız kısa :)

İnsan aşık olduğunda yaşama yeni bir "göz"le bakıyor. Ve aşkın insanın hiç kullanmadığı duyularını açtığını düşünüyorum. Bu duyular, aşık olunan kişinin yansımalarıyla şekillenir. ışık örneğini bu düşünceyle verdim.

Bir arkadaşım vardı, "En çok yatağımı seviyorum artık, çünkü orada onu daha güzel düşünebiliyorum" demişti bana. her ne kadar insanda olmayan bir şeyi var edemiyorsa da, yani eldeki malzemelerle yeni harikalar yaratıyorsa da, o malzemeler hiç güneş yüzü görmemiş malzemeler olduğu konusunda inat ediyorum.

Yani ondan gelen ışıkla kendimizi, çevremizi, ve daha bir sürü yeniden keşfdiyoruz. evet keşfedilen biziz ama aydınlığı yaratan onun ışığı.

Aşk zor iş diye bağlıyayım :)

author=cosinus78 link=topic=54204.msg428537#msg428537 date=1222693775>
evet keşfedilen biziz ama aydınlığı yaratan onun ışığı.


Sen böyle yazınca, tüm yazdıklarımı inkar edesim geliyor diye bitireyim ben de.

(Yaşlıyım ben, bence ondan böyle oluyor :) )

Tevecühünüz  :utanan:

Yaşanmışlık, başlı başına bir ışık zaten demek istiyorum ben de :)

Yatak tek kişilik.

ataksa çok kişiyle yapılırsa rakibi boğma açısından daha etkili olabilir. :P

bunu da geyik yaptınız ya....

aa,doru ya,aşk dediğimiz çok ciddi bi vatan*millet meselesidir sahi..pardon abi...

taş yerinde ağırdır...

Aşk kendisiyle dalğa geçilmesine sessiz kalır... Ama yakaladığı yerde çöker tepenize söylediklerinize peişman eder. :)

aman abi,desene dikkatli olmamız lazım..

author=yalancıbaharlar link=topic=54204.msg429309#msg429309 date=1223059981>
Aşk kendisiyle dalğa geçilmesine sessiz kalır... Ama yakaladığı yerde çöker tepenize söylediklerinize peişman eder. :)


belki de tepemize çökmüştür, bizi pişman etmiştir. biz de sonra "dalga geçmeye" başlamışızdır? :)
(tango' yu bunun dışında bırakabiliriz ama, o ne anlar aşktan be yaa :P )

hakketten,düne kadar hep aşktan cok iyi anlarım diodum,ama bugün artık o kadar emin değilim :)

çürüme balşladı mı yoksa tango... :)

boşuna mı seni "ne aşkıymış ulen bakanlığı"na önerdim... :D

kurt kocasada kurttur..bakma sen kendime salladığıma ;)