Kibir sizce en büyük günahmıdır?Benim hayatımda bir sürü tuhaf şey oldu. bazı olaylar bana kendimi hatırlatıyo. biraz terapi odasına benziycek ama...Şimdi ben 13 yaşlarındayken yurt dışında yaşıyordum. bir sürü kafa dengi dostlarım arkadaşlarım falan vardı. okulumu da mahalemi de çok seviyodum. 12 yaşındaylen AC/DC dinleyip sıgara filan içiyodum. Gerçekten çok Mutluydum.Sonra peder Türkiyeye tayin oldu. Yeni okulum abicim toplamı 250 kişi, bir sınıfın 30 kişi olduğu bir ortamdı. Değerler de farklıydı. ortam aynı değildi. sözün kısası eskiden ne kadar popülersem yeni okulda kimse bizi sikine takmıyodu... kitap okumaya da o günlerde başladım. yoksa entel olmaya niyetim yoktu. yeni okulum beni entel yaptı. Sonra yavaş yavaş alıştım. yine çıkmaya falan başladım. ama hiçbi zaman eski ortamımı bulamadım. Ve Lisenin son birkaç ayında ilişkilerimi tamamen kestim. okuldan kimseyi aramadım ve beni arayan bikaç kişiyi de tersledim...Hala da mına koyyım o heriflerin. mantıklı değil, ama bağışlamamak öyle bişey.şimdi bile, her çeşit insanla gezerim. en ait olmadığım ortama takılırım yine de aramam herifleri. mını sikmişim çünkü. Sabahtan akşama kadar otururum. kendi işime bakarım. Seneye gitiğim yerde kendime yeni arkadaş çevresi edinirim. ama sikseler o herifleri aramam. böyle bişey işte bağışlamamak.
MAntıklı olan bu değil. mantıklı olan insanları suçlamamak. hataları ne olursa olsun. ama her zaman mantıklı olanı yapmak istemeyiz. her zaman mantıklı davranası gelmez insanın. bende bu yüzden mantıksızlığa saygı gösteriyorum.

Yazında bi sürü fikir ve soru var. hangisi esas konu anlamadım :)


mantıklı davranmak mı, kibir mi, bağışlamak mı, ...

1. manıklı davranma konusuna katılıyorum. zaten neye göre mantık. bence herkesin kendi durumu ve kendi özel mantık şartları vardır. bu yüzden mantıklı davrandım-davranmadım çelişkisini dert etmemek lazım.

2. kibir. insanın kendini üstün olarak algılaması ve bunu ifade etmesi kibir ise kibirli olmak yanlış bir şey değil. bu karşı tarafın derdi. alçakgönüllülükten nefret ederim. çünkü yalancılıktır.

3. bağışlamak. adil olmayan bağışlamalara karşıyım. yapılan yanlışın bir bedeli olmalı.

>

3. bağışlamak. adil olmayan bağışlamalara karşıyım. yapılan yanlışın bir bedeli olmalı.
ben sana katilmiyorum sevgili amadeus,bence biri yaptigi hatanin farkina varip pisman olmussa,veya ben onun pismanligini hissediyorsam bagislarim,benim icin onemli olan karsi tarafin yaptiginin yanlis oldugunun farkina varmasi,neden oyle yaptigi degil..hata oldugunu anlamissa ayni duzlem uzerinde bulunuyoruz,ayni seyi dusunuyoruz demektir ve ortada problem kalmamistir

Evet sana katılıyorum.
Ama özür dilemek, geri adım atmak, pişmanlık duymak..
bunlar da bir tür bedel.

ama değil diyorsan sözümü geri alıyorum. haklısın diyorum :)

Bagislamamak guzel bir duygu

> Evet sana katılıyorum.
Ama özür dilemek, geri adım atmak, pişmanlık duymak..
bunlar da bir tür bedel.

ama değil diyorsan sözümü geri alıyorum. haklısın diyorum :)
dogru,onlarda bedel..anlastik :)

>
Ama özür dilemek, geri adım atmak, pişmanlık duymak..
bunlar da bir tür bedel.


Cok Dogru

bence bağışlamamak aptalların yapabileceği bişi.

herkez özür dilendiği sürece affedilmeyi hak eder..

önemli olan bağışlayıp sana yapılan hareketi asla unutmamak

>

önemli olan bağışlayıp sana yapılan hareketi asla unutmamak
kindar bi arkadas herhalde,muhtemelen bagislama hikayeside palavradandir..cunku hem bagislayip hem unutmamak nasil olacak_hemde asla unutmamak_ :)

buraya yalnızca bu konuda ki görüşlerimi yazdım..palavradan bağışalamama hikayeleri gibi bişi yok.

En nefret ettiğim şey : Kibirdir.
(Aşık Veysel'in " Sen altındın ben tunç muyum" diye bir Türküsü var. En güzel biçimde açıklıyor konuyu.)

Bunun haricinde Amadeus'un dediklerine tamamen katılıyorum

Ayçacım bence haklı,size biri zarar verdiğinde bu sadece özürle onarılmaz,unutmama hakkınız var.Süreç içinde size unutturmakla yükümlü olan karşınızdaki.Bunu da sizden talep etmesi abes olur bence.

karşımdakine acı çektirmek istiorsam onu bağışlamam.Onun üzüldüğünü gördükçe mutlu olurum.

o benim <_<

bu hale getirdiler beni işte!!!!

ben de o yüzden bağışlamıorum kimseyii!!!!

sktır edin, şimdiki gibi geçici bi ruh hali işte...

eski okul arkadaşlarımı özlemişimdir falan.

bağışlamamak,

eğer silmişsen onu, bağışlamazsın..eğer silememişsen onu, bağışlarsın; çünkü bir an bile çıkmamıştır aklından..

vallahi  bende işin komiği bağışlayacak muhattap yok yav :)  şevkatli kollarımla bğışlayayım diyorum emme velakin cümmbürrcemaattiinnn  diline düştüm beeeeen :P

bağışlamayacağım tek insan var hayatımda...ve ne yaparsa yapsın asla bağışlamam...kindar değilim hatta haddinden fazla bağışlayıcıyım ama onu asla...
hayattaki tek aslam bu olsun benimde...

ah ben,,

N'olursa olsun .. isterse bi kıyıma sürüklesin şahıslar..

affedebiliyorum.. ama neden diyorum çoğu zaman ,hatırla neler etti sana.. üzdü.. kırdı,,acıttıı affetme sino durr.. bunlar artık uzaktan gelen bir yankı.. affediveriyorum işte.. olsun..  :-\

affederim.. ama değerini yitirmiştir artık.. sıradanlaşır.. garip yav..:)