Elveda Peter Pan

Ben istifa ediyorum patron, ama sen devam et!
Bir daha hiç denemeyecek mutlu düşüncelerim, kaybolmamasını güzel sevinçlerin. Bir daha hiç içimden geldiği gibi konuşamayacağım çünkü. Çünkü beni görecek yitik bir çocuk, çoktan geçmişe kaçmış budala bir genç... Derken ikisi de başlarını eğecek, beni o halde görünce; sırtlarını dönerek gidecekler hem de. Herşey aptalın biri olduğumu fısıldayacak, bir kötü çocuksuluğun karanlık vadilerinden herşey. Bir de ben. Ben her içimden geldiği gibi konuştuğumda karnını tuta tuta gülecek yerdeki yalnız, sefil deli; gülecek, küçük kızların hakedilmiş ölümlerini yerken deli.
Bir daha hiç dönmeyecek, ilk nefeslerine zehirli hava sokuşturularak öldürülen çocuklarımın anısı. Herhangi bir yetişkin parkının herhangi bir ışık hüzmesi derhal eritecek onlara dair sevinçlerimi; güneşli bir günde, kiralık sandallardaki sohbetlerde dile gelir gibi olacaksa da ölümleri. Ya da şöyle olacak: Benim dışımda tek bir tanık bulamayacağım, kolundan tutup herhangi bir mahkemeye götürebileceğim. Zaten hiçbir savcı da savlamazdı onların gerçekten yaşadığını bir vakit, hatta kısa süreliğine de olsa temiz hava bile soluduğunu...
Sanki bir daha hiç özgürce gururlu olamayacağım! Kendi güçlerine veriyor diye aptallar gururu... Ama benim bir uyanışım var patron, korsanlarım yok benim ama sevgili dostum Kaptan Hook'um var... Ve Patron, Hook da var bende, öyleyse -şairin dediği gibi, ona benzeyen bir şey- sana bir ihanet borcum daha var!
Sırrıma sadığım yine de. Yemin ederim patron, kimseye söylemeyeceğim bir daha hiç parıldamayacağını gözlerimde mutlu düşüncelerin, böylece uçamayacağımı da buraların semalarında  ... Zaten sıkıldım ben, uçmak istemiyorum. Kalan peri tozlarımı da yere dökeceğim. Yürüye yürüye dökeceğim hem de. Yerde ince, tozdan bir yol yapacağım gelecek çocuklara, olmayan yerin izlerini takibedebilsinler diye. Yoksa, kötülük olsun diye değil. Yemin ederim kötülük olsun diye değil.
Dinle Patron, ben onlardan değilim -yine de. Senin elini tutmadan uçabileceğine inananlardan değilim. Ama kaybolmuş olabilirim... Nasıl bakarsam bakayım gökyüzüne, görüyorum ki mutlu düşüncelerim parıldamıyor orada.
Ben başaramadım Peter, ama sen devam et!