Derdimdi ki bir ara: Ayaklarının şiddetinden korkmamalısın, paldır küldür de yürüsen, adımınla kırılacak şey kırılmayı hakediyordur zaten..

Ama aslında hoyratlık nedir biliyor musunuz? Hem geleceğin her türlüsüne eyvallah çekmek hem de gerektiğinde, gerektiğince onun için mücadele etmektir.. Çünkü adımınla kırılacak olanları bilebilmen lazımdır zaten, kimisi baştan kırılgandır hem, öyle kabul ettiysen eğer, kırmamaya özenli olunmalıdır.

Bu bir haldir, tüm insanların içine düşebileceği, sert olan herşey kırılgandır. Adımları gereksiz şiddete başvuran kişi en başta, en kırılgandır.

kolların geneli kavrayacak kadar uzun değil henüz, bu sebeple daha küçük boyutlu evrenlerden alacağın örneklemler senin ve saygı değer türk toplumunun düşünce dünyasına daha yararlı olacağı görüşündeyim. ki bu satırı okurken bile baksan, hala o görüşte olduğumu farkedebilirsin.. bak!  :)

efenim aslında insanlar genel olarak, özelden genele giderken kıçlarında 600 beygirlik bir motor gücü olduğunu farzederler bu sebeptendir ki özelden genele ulaşmaları, 6 saniyelerini almaz..

Bu yazıyı 6 saniyede yazdığına inanmıyorum :)
Geyiği geç sadede gel lütfen :P

Bazı kaygılarımız, kaybetme korkularımız, beğenilme çabalarımız olmasaydı, belki de hoyratlık, doğal bir davranış şekli olacaktı.

Dalgalara, rüzgara, yağmura neden "hoyratça" demiyoruz?

Dalgalar, rüzgar, yağmur... Hiç mi kaybettirmemiştir bize ? Haklısın, kimse de ' hoyratça ' diyemez çünkü ilkokul da ezberledik Doğal! Afet demeyi...
Hoyratlık şu günler de sempatik bir terim. Ne de olsa sevdiğimizin eli masaya vurunca ses çıkarsın isteriz.  Şiir sevenler bilir, ilk ezberlediklerimizden biridir; İnsan en çok sevdiğini acıtır-mış cümleleri...
Rüzgar da, dalgalarda hoyratça aldı Ali amcamdan güzelim balıkçı kulübesini. Ve insanlık güzel olan şeyleri hoyratça kirletmeye devam edecek kim bilir belki birgün ' Hoyrath ' diye bir çamaşır suyu çıkıverir...

Çamaşır suyunun çıkması için böyle bir ihtiyacın varlığına inanmak gerekir.

                  Hoyratlığı meziyet haline aldırmada başka yürüyenler oldukça. Çamaşur suyu kullanımı biraz gerilrde görünüyor. Ne kadar kirlenirsek, o kadar iyi gibi. Gelin ey ahali, birlikte kirlenelim sloganı gibi!  :buck2:

        Çamaşur suyu atanı döverler linç derler. AlimAllah.:)

Hoyratlık her zaman en korktuğum kavramlardna biri oldu.. Çünkü ne kadar hayata dik dursamda naif tarafım içimi gizliden hep yakmıştır. Ve kendi ruhumun akabinde nsanların hoyrat tavırlarını yaklaşımlarını asla güç duruşuyla sırtlayamamışımdır. Hep içten içe üzülmüşümdür. Aslında bazen bendede suç olduğunu düşünüyorum. Bir adımda kırılacağımı insanlara belirtmem gerek belkide.. Ama o zaman ihtiyatlı yaklaşırlar mı ki.. diye düşünüyorum. Belkide kırılganlığın en aşırısı o zaman yaşanır. Bildikleri hade kıranlar asıl o zaman mı hoyrat olurlar..

Bu konuya sakin yaklaşamayacak kadar kırgınım belkide ...

Ben bu konuya sakin yaklaşmaktan yanayım. :)

author=EzoNe link=topic=57593.msg446540#msg446540 date=1235010247>
Dalgalar, rüzgar, yağmur... Hiç mi kaybettirmemiştir bize ? Haklısın, kimse de ' hoyratça ' diyemez çünkü ilkokul da ezberledik Doğal! Afet demeyi...
Hoyratlık şu günler de sempatik bir terim. Ne de olsa sevdiğimizin eli masaya vurunca ses çıkarsın isteriz.  Şiir sevenler bilir, ilk ezberlediklerimizden biridir; İnsan en çok sevdiğini acıtır-mış cümleleri...
Rüzgar da, dalgalarda hoyratça aldı Ali amcamdan güzelim balıkçı kulübesini. Ve insanlık güzel olan şeyleri hoyratça kirletmeye devam edecek kim bilir belki birgün ' Hoyrath ' diye bir çamaşır suyu çıkıverir...



Kabalık, doğadaki diğer unsurlarda olunca "doğal" diyoruz, ezber ya da özümseyerek de olsa. Ama iş insana gelince, diğer duyguların etkisinde kalarak bu tür davranışlar "hoyratlık" oluyor.

Ve yine insan bu diğer duygularının etkisiyle, dalgaların, rüzgarın, yağmurun doğallığını imgeleme yaparak hoyratlaştırıyoruz, diye düşünüyorum.

yüreğimdeki aklımda
hep aklımda hep aklımda
akıl kesildi yüreğim
yürek kesildi aklım da.

özdemir asaf

Kabalık demezdim ben olsam.. Bir tür kararlılıktır, isteğin aracısız, çekip alınmasıdır. Ama en önemlisi ne istediğini bilmektir.

Ne güzel bir şiir :) hoyratlık, akıl'ın yürek kesilmesi, yüreğin ''yürekli'' olması...Hep mükemmellik kaygısı, hep tanrıcılık oynamak, yüreği akıl kesilmeye mecbur etmek...Oysa yürek senin sınırlarını dinlemeyecek kadar özgür takılabiliyor bazen, hoyrat olabiliyor, bırakın da rahatça yürek kesilsin bazen akıl :)