Yaşamak için, yaşamaya devam edebilmek için güdülerimize ihtiyacımız var, bunlar hayvanlarınkinden çokta farklı değil biliyorsunuz.

Peki ya, yaşamımız garanti altına alınsaydı. Güdülerimiz kaybolup gidecek ve bizi bir travmanın eşiğine mi getirecekti yoksa bir dönüşüm mü olacaktı? Sorumuz bu.

Kralların yanında yaşamış, eski zaman filozof ve bilim adamlarını düşünelim. Bu adamlar bilimin çeşitli dallarıyla uğraştıkları gibi aynı zamanda dönemin filozofları da olmuşlardır. Çoğu zaman maddi bir üretime katılamadıkları halde yaşam dertleri olmamıştır, yaşamları sanatın, bilimin ve felsefenin yani düşünüşün ve manevi üretimin güdümünde olmuştur.

Dönemimizde ise, bilim endüstrinin güdümündedir, gelişen bilim uzmanlaşma gerektirmektedir. Bir fizikçi, matematikçi, kimyacı, astrolog ve bir filozof olamazsınız aynı zamanda, çünkü bunlar herşeyden önce bir düşünsel zanaat haline getirilmiştir. Bunlar ihtiyaçtan doğmaktadır ve arz talep ilişkisi ile yönlenmektedir.

Peki bunlardan somut bir kazanımınız olmaz ise, yani üretiminiz sadece manevi bir tatmine, insanlığa yardımcı olabilme istemine dönüşür ve güdüleriniz yaşamsal olmaktan çıkıp uygarlaşabilirse?

Moslow'un kişilik piramidini düşünün: insan yaşamak için beslenmeye ve korunmaya ihtiyaç duyar önce sonra cinsel hazlara ve bunları tatmin edebilmiş kişi toplumda kendini ispat etmeye ve taktir görmeye yönelir. Bunlar yaşamsal maddi ve manevi ihtiyaçlarımızdır, bu basamakların hepsini aşan kişi niçin üretime ve yaratmaya yönlenmesin? Hem de sadece insanlık için, yararlı olabilmek için, düşünüşü zanaat değil de sanat olarak görmeye başladığı için...

Platon'un her hazzı yaşamış ve çok uzun bir eğitim sürecinden geçmiş, filozof krallar ideasıdır birazda..

Evet konumuz budur: Güdülerimiz dönüşüme açık mıdır, yoksa sabit ve değişmez midir?

Yaşamımız derken bugünkü yaşamsal ihtiyaçlardan yola çıkmak gerekiyor sanırım. Yani bugünkü yaşamsal ihtiyaç olarak gördüğümüz şeylerin garanti altına alınması durumunda ne yapardık?

Kendimize göre yeni ihtiyaç listesi çıkartırdık diye düşünüyorum. Aslında şu anda öyle. Garanti altında olduğundan dolayı farketmediğimiz ve ihtiyaç olarak görmediğimiz şeylere sahibiz. Mesela görmek, duymak, koklamak, yürümek, beslenebilmek vs. Düşünüyorum, duymak diye bir özelliğimiz olmasaydı fakat, farklı canlılarda böyle bir özelliği öğrenince, belki de bilim insanlarımız çalışmalarını buna hasrederlerdi.

Dolayısıyla bugünkü güdülerimizi bireysel bazda değil insanlık olarak aştığımızda, yerini insan da olmayan ama olabilirliğine inandığı yeni güdülerin alacağını düşünüyorum. Bugünkü koşullarda da, şimdiki güdüleri tamamen veya kısmen aşmış insanlar yeni arayışlara giriyor. Veya bu güdüleri insanlık olarak aşılabeceği mücadeleye katılıyor.

Bence güdüler sadece insanın istekleri doğrultusunda yaşanabilse, değişimi daha rahat gerçekleştirebilir. Ama sistemler insandaki istekleri bastırarak, onun değişimini engelliyor. Çünkü sistemlerin bekası, insandaki temel yaşamsal ihtiyaç ve duygu olan beslenme, korunma ve korku silahını kullanabildiği sürece devam edecektir. İnsanın temel hazzı olan cinselliğin ölçüsü bile sistem tarafından bilinçlere enjekte ediliyor.

Yeterki şu insana "yürü ya kulum diyen" güçler devreden çıksın. Hallaç pamuğu gibi değiştiririz güdülerimizi. :)

---

Ruler valla bu yazıyı yazarken o bölümü izlememiştim. Şimdi izledim. Sen de iyi yakalamışsın ha... :)

bana hayvani güdü demeyin..gece gece kötü yapmayın yahu..zaten istim üstündeyim..aman ha.. :P

Mesele komünist idea ile alakalıdır.. Herkesin eşit ve yüksek standartta olduğu bir toplumun çekilebilirliği ile ilgili. Şimdi burada komünist idea lafı yüzünden belki de değişecek gelecek yorumlar, fakat ilgilenmiyorum.

author=Ruler of the Ruins link=topic=57437.msg445915#msg445915 date=1234112717>

Kralların yanında yaşamış, eski zaman filozof ve bilim adamlarını düşünelim. Bu adamlar bilimin çeşitli dallarıyla uğraştıkları gibi aynı zamanda dönemin filozofları da olmuşlardır. Çoğu zaman maddi bir üretime katılamadıkları halde yaşam dertleri olmamıştır, yaşamları sanatın, bilimin ve felsefenin yani düşünüşün ve manevi üretimin güdümünde olmuştur.

Dönemimizde ise, bilim endüstrinin güdümündedir, gelişen bilim uzmanlaşma gerektirmektedir. Bir fizikçi, matematikçi, kimyacı, astrolog ve bir filozof olamazsınız aynı zamanda, çünkü bunlar herşeyden önce bir düşünsel zanaat haline getirilmiştir. Bunlar ihtiyaçtan doğmaktadır ve arz talep ilişkisi ile yönlenmektedir.




konudan biraz sapmis olacagim, bu saatte kafami tam toparlayip cevap veremiyorum cünkü. o yüzden sadece yukaridaki alintiya dair birkac söz: kapitalizmin bilim, sanat vs. üstündeki - hem icerik, hem de yöntem acisindan - etkileri tartisilmaz. ama fizigin, matematigin, kimyanin vs. antik yunan bilimine oranla cok daha karmasik olmasi (en azindan aradaki zamanin bilgi birikiminin isin icine girmesi) da bilimde uzmanlasmayi kacinilmaz kiliyor (gibime geliyor).

daha genel bir cevap belki daha sonra yazarim, marx'in hümanizmi her zaman kararsiz kaldigim bir konu olmustur. insanin insanlasmasinin önkosulu olan gelecek beklentisi - kisacasi komünizm - tam da marx'in tarif ettigi sekilde gerceklesse bile ne kadar hayvanligimizdan kopabiliriz, insanin bilincindeki degisim marx'in iddia ettigi kadar radikal olabilir mi, bilemiyorum.

Ahlaki kuralları yada ideaları degerlendirme şeklimiz tamamen mantıgımızın yerleştirdiği parametreler içerisinde olabilir, bu esnetilebilir ama çok fazlada farklılaşılabileceğini sanmıyorum.

Ama işin içine dürtülerimizi katarsak egomuzu da devreye sokmuş sayılırız, bireyin egosunu tatmin için aşırı bir doyumsallık hali gerekir, iş bu halde insan kadar doyumsuz bir başka yaratık olamayacagından en hayvani güdüler de dogal olarak insana aittir.