|
hiç bir gemi buraya yaklaşmaz ki hiç bir tanrının sözü söz değildir buralarda
karanlık korkuturken bizi bir ellerimiz yoğrulurur bir de kaçıp giden eldivenlerimiz hiç yok olamayız ki biz
kıyısı olmayan denizin, bize kucak açmasını bekleyen kimine göre iki kimine göre yok olmuş ayaklılarız biz
korkuyla özgürleşen dilimizin salıncaklı öyküsünü buraya koyduk salladıklarımız boşa gitmesin diye sakızla tutturduk
toprağa bir kürek fırlatıldı tanrı değil mi bu?..
|