Gazetelerde okunur,televizyonda seyredilir...bakılır,duyulur,es geçilir... oysa bu cümlelerdir,kırık-dökük,bölük-pörçük ömürleri muazzam dramlara yükseltir.


``namusumu temizledim,pişman değilim``


-bir tecavüz,bir gurur,bir pişmanlık,bir hayal-hayat kırıklığı gerekçe sözü,bir buruk aşk hikayesi temel öz-cümlesidir... birinden hür olmanın,teselli mahiyetli nisadı belki...ancak ve sadece yokederek varolmanın hazin ikilemi...öldürmüş ve namusunu temizlemiştir... üstelik pişmanda değildir... yüreğine su mu serpilmiştir... gerçekten öylemidir... öldürülen sevilmemiştir mi mutlaka bir zaman... veya öylesine mi karşılaşmış iki bilardo topu... namus çimen lekesi midir... cinayet tek deterjan mı... haksızlık,aşkla mı başlar yoksa... birini,ondan çok sevmekle mi başlar haksızlık... aşk e seks,bir çeşit cinayete teşebbüs müdür aslında... öldürülen sevilmemiş midir mutlaka bir zaman... veya öylesine karşılaşmış mı iki bilardo topu... ``nasılsa evleneceğiz,bir kereden ne çıkar dedi,`` ben de çıkarıp verdim gül gibi kızlığımı,sonra dünyam karardı. evlenme vaadiyle kandırılmak... veya yalnız evlenilecek erkeğe saklanan bir ufacık zarcık,içi dolu namuscuk olmak... kızlık kutsal bir emanet,bir ödül... sabihe sunulacak... sahip sünnet oluyor,düğün-dernek yapılıyor... kızlık zarı olanların böylesi bir lüksü yok... hiçbir kız sormuyor : ``niye benden önce sünnet oldun`` diye... ``o başka,bu başka`` deniliyor zaten sorulunca... `` sen kadınsın,ben erkek`` deniliyor... kızlık gidince,ikinci el bir insan mı olunuyor... tapulu,ruhsatsız pek farkedilmiyor... her durumda kızlık bozmak ( ! ) tecavüz,her erkek biraz kaatil ( ! )



``kocam değil mi, döver de,sever de``


- yarası olan gocunur...yarası olmayan yara uydurur... nasıl da gururla sarfedilir o cümle... nasıl da gözlerde bir afferin beklentisi,öyle rezerve durur... dayak da bir ilgi-bir ilişkilenme biçimidir çoğu kez... anne baba da döverek sevmiştir çocukken... öğretmen de,komutan da döverek sevmiştir... ölmek ve dayak yemek günlük rutin işlerdendir zaten... onun iyiliği için onu dövmüşlerdir zaten hep... veya öyle karşılaşır mı iki bilardo topu... sevişmek de biraz şiddettir oysa... yani kaç çocuklu kadınlar,bir kere orgazm olmuşlardır ki hayatları boyunca... ``başka umarım kalmamıştı,canıma tak etmişti,çektim tüfengi furdum`` veya ``niye bana soğuksun bey,niye bana furmuyorsun,yoksa aramızda kötü kadınlar mı var...`` kabilinden buruk şırrak efektli öyküler... kadınlar ve kadınlar... ``kocam değil mi,döver de sever de`` cümlesi daha çok,öbür kadınlara karşı sarfedilmiş bir misilleme,bir böbürlenme cümlesi gibidir... yaramaz çocukların gözlerinden yaşlar boşanırken dayak atanın karşısına geçip ``acımadı ya,acımadı ya,oh canıma değsin`` demeleri gibi birşey... sevmek bir şey değil de insan gibi ayrılmasını da bilmek lazım belki... ve fakat kimi zaman insanlar birbirlerine iki aşk öznesi olarak değil de,iki sistem dişlisi olarak da gelebilir... kimileri de bütün hayat böyle ve ``bu`` sanar... hayat değil mi,döver de sever de ( ! )



`` hoyrak davranma aabi,canım acıyor``


- bir sürekli cinayet önsözü... bir genelev genç sermayesinin belki de ilk gününde sarfettiği ilk çaresiz viyaklaması... erkek tahrik oluyor,daha bir haz alıyor bu sözden... cümlenin tam ortasında bir ``aabi`` serzenişi var... tüyler ürpertici... cümle burada bitiyor sonra... sonra alışılıyor... ``abi``,``kocacıım`` oluyor belki zamanla,``kocacım``,``dostum`` oluyor en sonra... allah ne vermediyse işte... hayat devam ediyor... veya öyle karşılaşmıyor mu iki bilardo topu...


Ah be hayat... bitsen de gitsek...


DELİ SAÇMASI